සෑම නාලිකාවකම පාහේ මිනි මැරුම් මංකොල්ලා කෑම් හෝ වෙනත් අපරාධයන් විකුණති. අද දිනයට පමණක් එවැනි මරණ 7ක් දැකගත හැකිවිය. පුවත්පත් වාර්තා කරන පරිදි ගතවු දින 30 තුල පුද්ගල ඝාතන 25 සිදුව තිබේ. එය ගත වු වර්ෂයේ 224 කි. එයට මරණ දඩුවමට ලක්වුවෝ ගණනය කළහොත් බර ගණනකි.දැන් අසන දකින්නන් භීතියට පත්වනු ඇත.
පාතාලය සිවු දෙස අරක්ගෙන සිටින බව හිටපු ජනාධිපති රාජපක්ෂ පවසයි. ඔහු එසේ කියන්නේ ඔහුගේ පාලන කාලය තුල එසේ කිසිවක් සිදු නොවු පරිද්දෙනි. මීට මේ ආණ්ඩුව වගකිවයුතු බව ඔහු ප්රකාශ කරයි. ඒය වැරදි නොවුණත් එසේ ප්රකාශ කරන්නේ ඔහුට බලයට ඒම සදහාය. එහෙත් මෙම ප්රශ්නය එසේ සරල අරථයකින් ගැනීමට හැකිනම් සියලුදෙනාට සතුටුවිය හැකිය. එහෙත් මිනිස්සු එකිනෙකා මරාගැනීම සාමන්ය දෙයක්ව තිබේ.
වන්චාව දුෂණය,මිනී මැරීම,මත් ද්රව්ය වළදාම ඔබ අප ජීවත් වන සමාජයේ නිසැක ලක්ෂණයක් ය. නැත්නම් අනිවාර්යය අංගයන් ය. ඉතාම කෙටි කාලයකින් පොහොසතෙක් වීමට නම් ස්විප් එකක් ඇදීම හැරුණාම ඉහත ක්රම ක්රියාවට නැන්විය හැකිය. එවා ස්විප් ඇදිනවාට වඩා සුවර්ය. ඉන් පසු දියුණුවේ මාර්ගයට ප්රවේෂ විය හැකිය.මේ සමාජයේ මිනිස්සුන්ට උගන්වන්නේ අනෙකා පාගා තමන්ගේ මාර්ගය සකසා ගන්නා ආකාරයයි. එය මහින්දගේ ක්රමය,මෛත්රී ගේ ක්රමය,රනිල්ගේ ක්රමය යනුවෙන් ක්රම කිහිපයක් භාවිතාකර නැත භාවිතකර තිබෙන්නේ එක ක්රමයකි. ඔවුන් සියල්ලම ධනවාදයේ නායකයන් ය. අනුගාමිකයන්ය. මේ කිසිදු පාලකයෙකුට තමන්ට අවශ්ය වුවත් ධනවාදයෙහි වෙනස්කළ හැකි කිසිවක් නැත. නමුත් මේ සියලු දෙනා බලය ලබා ගැනීම සදහා පාතාලය ප්රරමුඛ මත්වෙළදාම් කරුවන් ඇති සැටියට යොදා ගන්නේය. එය ධනවාදයේ තිබෙන අංගයක් පාලකයා තමන් අවශ්යතාවයට භාවිතයට ගැනීමකි.මොකද එසේ නොකර කිසිවෙකුට පාලකයෙක් විය නොහැකි නිසාවෙනි.
සමාජයේ මේ සදහා ඇතිපදම් උදාහරණ ඇත.සයිටම් සමීරගේ මෝටර් රථයට වෙඩි තැබුවේ එවැනි කල්ලියකිනි.ගෝනවල සුනිල්,සොත්ති උපාලි යනු එවැනිම මැරයන් ය. ජේ.ආර් ක්රිස්ටෝපර් ගෙන් වැඩ ගත්තේය. මිනිස්සුන් මොවුන් වෙනමත් පාලකයන් වෙනමත් සිටිනවා කියා සිතන තරම් සුරංගනා සිහිනයක් තවත් නැත. මේ සිදුවීම් සියල්ල එක දම්වැලේ පුරුක්මෙන් එකට ගැටගැසී ඇත. පාතාලයෙන් දැන් ඉවත්කළ යුත්තේ කවුද නැත්තේ කවුද පාලකයා ගේ තිරණය අනුව සිදුවේ. එහෙත් එය පුද්ගල ඝාතනයක් පමණි .ඒ වෙනුවට තවකෙකු ඒ සදහා පැමිණේ. පස හොදට තිබෙනකම් මේ ගස් හොදින් හැදෙනු ඇත. ගස කපා දැමුවද නැවත ලියලා වැඩෙනු ඇත. කළ යුත්තේ පස වෙනස් කිරීමය. නැවුම් පසක් නිර්මාණය කිරීමය.
දැන් සිරගතව සිටින නමගිය අපරාධ කරුවෝ පාලකයන්ට කඩේ ගිය පිරිස් ය. දුමින්ද සිල්වාගේ සිට වෙලේ සුදා දක්වා කරමින් සිටියේ එයයි. එක්කෝ මොවුන් පාලකයෙක්ගේ වෛරයට පත්ර විය. නැත්නම් හත්පොළේ ගාගෙන කොලේ ඉරාගත් අයය. දැන් නිදැල්ලේ සිටින්නෝ පාලකයන්ගේ සුවච කීකරු කණ්ඩායම ය. ඔවුන් සිත්සේ රජ කරති. මරති,භියගන්වති,පැහැර ගනිති. ඒත් පාලකයෝ නිහඩය නීතිය අන්ධය. හරියට නීතියෙහි වචන හිස් ය. කිසිවෙක් ඒවා තක්න්නේ නැත.
මේ අතර ජනාධිපති මෛත්රී හතර හිනා කතාවක් පැවසුවේය. ඔහු වැරදි කාරුවන් එල්ලා මැරීමට තීරණය කර ඇත. හිනා වී කොර වී සිටින්නන්ට පසුව සිනා සිය හැකිය. ටියුබ් ලයිට් කරුවන්ට ඔනෑ වෙලාවක සිනාසීමට හැකිය. උතුරට ප්රබාකරන් ඉල්ලන කොට, දකුණට හිට්ලර් ඉල්ලනකොට මෛත්රී අළුගෝසුවාට අදින්න උත්සහ කරමින් සිටියි. මේකට හිනාවෙන්න කීවට මුන්දැ දගලන දැගලිල්ලට වලිගේ පිච්චිලා කියලා තේරෙනවා. ඒ නිසා වඩා පරිස්සන් සහගත භාවය නුවණට හුරුය. මොකද වල්ගේ අරගෙන හැමතැනම පුළුසසා දැමුවොත් අප සියලු දෙන අළු ධුවිලි වනු ඇත. ප්රශ්නය තිබෙන්නේ අපරදකරුවන් නිර්මාණයකරන ක්රම වෙදයෙහිය. එනම් ධනවාදයේ ය. ඊට මෛත්රී අළුගගොසුවා වු පලියට විසදිය හැකිද? සිදුවන්නේ ගෝඨා හොරෙන් කරා කියන දේවල් නීතියට අනුව කිරීමය. මේ සියලු අවස්ථාන්හීදි සිදුවන්නේ එයයි. ඊට විකල්පයක් සිතන්නට සමාජය සුදානම් නැතිවනතාක් මෙවැනි විකට අළුගෝසුවෝ පිස්සු කෙළිති. ඔහු නියම ගැලවුම් කරුවා යැයි පවසති. එවිට අපි කොක් හඩලා සිනාසි කිව යුතුම දෙයක් ඇත. මේ සමාජයේ ගැලවුම් කරුවෙකු නැත. සිටින එකම ගැලවුම් කරුවා සමාජයම පමණි. ඒත් මේ සමාජය නොව නව සමාජයක් නිර්මාණය කළයුතු ය.
No comments:
Post a Comment