අධ්යාපනය පෞද්ගලිකරණය කිරීමට එරෙහි මිනිසුන් මේ මහපොළවේ සිටිති. එය ගොඩනැගිවේ අද ඊයේ නොවේය. එහි ඉතිහාසය පිරික්සීමේදි අද්විතීය මිනිසුන් අපට හමුවනු ඇත. එහෙත් එවන් උරුමයක් සහිත ව්යාපාරයක් යම් යම් පසුබෑම් වලින් පැකිලෙන්නේ නැත.
ශිෂ්ය ව්යාපාරය අවසන් කිරීමට සිතන පාලකයන්ට ඊට ලෙහෙසි මාවතක් තිබේ. එනම් අධ්යාපනය මිල කිරීම වෙනුවට එය අයිතියක් කිරීම හරහාය. එහෙත් පැවති සෑම රජයක්ම අන්තරේ අවශ්යතාව රටට පෙන්වා දුන්නේය. 2005 වර්ෂය තුල සිලිට්,ඇක්වයිනාස්,සයිටම්,එන්,එස්,බි,ACBT, වැනි ආයතන තරගකාරීව ඉදිරියට පැමිණියේ ය. ඉන් කිසිවක් ලංකාවේ අධ්යාපන මනතට අනුව නිතියට වලංගු වූ ඒවා නොවීය. නාමුත් මුදල් පොදිගසා ගැනීම පමණක් අරමුණු කොටගත් ධනපතියන් ඊට අවශ්ය ක්රියාමාර්ග ගන්න ලෙස ඔවුන්ගේ රජයෙන් ඉල්ලා ස්ටියේය. ධනපතියන් ගේ අවශ්යතා සදහා සැදි පැහැදි සිටි රජය. ඒ සදහා අවස්ථාව සමාගම් පණත යට්තේ ක්රියාත්මක කලේය. එහෙත් එය නීති විරොධිය.
ශිෂ්ය ව්යාපාරය සටනට අවතීර්ණ විය. මේම කඩ වසා දැමිමට අවශ්ය බලය ගොඩනැගීම ඇරැඹුවේය. මේ අතර මහින්ද ජනාධිපති විය. ජවිපේ ප්රධාන උපාය මාර්ගික වැඩපිළිවෙලට අනුව රටේ ජාතික ගැටළුව ප්රධාන විය. රාජපක්ෂ මෙයින් භීතියට පත්වන තරමේ සද්ධයක් ජවිපේ දැමීය. ඊට අධ්යාපන පෞද්ගලිකරණය යට කිරීමට ආණ්ඩුව මෙන්ම නොසිතා උවත් ජවිපේ අතින්ද සිදුවිය. ජවිපේ මේ යන්නේ රටේ බලය ලබා ගැනීමට බව සෑම දේශපාලන සාකච්ඡවකදීම අවධාරණය කෙරිණි. ඊට ශිෂ්ය ව්යාපාරය බාදාවක් නොවි ශක්තියක් වන ලෙස ජවිපේ සමාජවාදි ශිෂ්ය සංගමයෙන් ඉල්ලා සිටියේය.එහෙත් බොහෝ ගැටළු වලට ජවිපේ නායකයිනට මුහුණ දීමට සිදුවුයේ උද්ඝෝෂණ පවා මේ මොහොතේ සුදුසු නොවන වැනි වාක්ය භාවිතා කිරීම නිසාය. ඉතිහාසයෙත් සමාජවාදි ශිෂ්ය සංගමය ජවිපේ අදහස් සමග ගැටුණි. මෙහිදීද එක පොකුරට ජවිපේ නායකයින්ගේ අදහස් සමග ගැටුනේ එම වාක්ය ඉල්ලා අස්කර ගන්නා තෙක් ය. එය එසේ විය. අන්තරේ සටනට ප්රවේෂ විය.
එහෙත් ආණ්ඩුවේ පෞද්ගලිකරණ න්යාය පත්රය පැරදවීමට අන්තරේට තනිව නොහැක. ඊට අනෙක් බලවෙගයන්ගේ සහය හිමිවිය යුතුය. එහෙත් ජවිපේ ඊට හරස් කැපීය. 2007-2011 තෙක් ජවිපෙට නිදහස් අධ්යාපනය රැක ගැනීම සදහා කිසිදු බහුජන ව්යාපාරයක් ගොඩනැගීමට අවශ්ය නොවීය. අඩුම තරමින් පාර්ලිමේන්තුව තුල ඊට අදාළ කාර්යන්ද නිසිපරිදී ක්රියාත්මක නොකලේය.
මේ අතර මහින්ද එල්ටීටීඊය සමග සාම සාකච්ඡා යෙදී සිටියේය. ජවිපේ යාපනයේ සිංහකොඩිය එසවිමටත් ක්රියා කරමින් සිටියේය. ආණ්ඩුව අධ්යාපනය විකිණීමේ ඉදිරිපියවරට ප්රවේෂ විය. මහ පොළ මුදල් ගෙන ස්ලිට් ආයතනය ගොඩනැගුවේය. ඒ අතර සයිටම් ආයතනයේ ගොඩනැගිලි ඉදිකිරීම ඇරැඹුවේය. මේ පිළිබඳව තොරතුරු ශිෂ්ය ව්යාපාරයට දැන ගැනීමට ලැබෙන්නේ 2008 වර්ෂයේදීය. එම තොරතුරු ද නිශ්චිතව තහවුරු කරගත් ඒවා නොවීය. ඉන්පසු මේ පිළිබද සාකච්ඡාව වෛද්ය පීඨ තුල සාකච්ඡා කිරිම ආරම්භ කළේය.
මෙම අරගලයට මුල පිරීම සදහා එවකට සාමජවාදි ශිෂ්ය සංගමය යටතේ පල කළ ගිනිසිළුව පුවත්පතට හැකි විය. ඉන් විශ්වවිද්යාල ශිෂ්යයින් වෙත සයිටම් ආයතනය පිළිබඳව තොරතුරු රැගෙන යා හැකිවිය. යුද්ධය ආරම්භ විය. සියලුම සටන් ඉන් වසාගත් අතර දෙමළාට එරෙහි සටන ප්රමුඛ විය.
මේ අතර ආණ්ඩුව පෞද්ගලික විශ්වවිද්යාලවල අවශ්යතාවය පැහැදිළි කරමින් රූපවාහිනී වැඩසටහන් රාශියක් සංවිධානය කරන්නට විය. එවාට පැමිණියේ ආචාර්ය මහාචාර්යවරු ශිෂ්ය ව්යාපාරය ගොත්රික සංවිධානයක් බවටපත් කළේය. ආණ්ඩුවේ එම වැඩසටහන් පෙළින් පසුව නිදහස් අධ්යාපනය රැකගත යුතුය යන අදහසේ ඉතිරිවූ අය විශ්වවිද්යාල තුලද වුයේ අතලෙස්සකි. දැන් උද්ඝෝෂණය කිරීම ජතිද්රොහි ක්රියාවකි. එම නිසාම අන්තරයට උත්ඝෝෂණ සංවිධානය තරම් අමාරු කාර්යක් තවත් නොවීය. උද්ඝෝෂණයට සියලුම විශ්වවිද්යාල වල ශිෂ්යයින් 1000ක් රැගෙන් ඒමටවත් නොහැකිවිය.
මේ අතර ජවිපේ අරගල පාවාදෙන්නන් හා දෙබිඩ්ඩෝ අධ්යාපනය වෙනුවට පුද්ගලික අධ්යාපනය හා නිදහස් අධ්යාපනය දෙකම ලංකාවේ ක්රියාත්මක විය යුතු බවට වු මතය ඉදිරියට ගෙනාවේය. එම මතයට ජවිපේ පිරිස් දිනා ගැනීමට සමහර නායකයින් ක්රියාත්මක විය. ඉන්පසු එය සමාජවාදි ශිෂ්ය සංගමය වෙත බලෙන් පැටවීමට ප්රයත්න දැරුවේය. එහෙත් ඉන් පලක් නොවිය. සයිටම් සටන ඉදිරියට ගෙනයාමට ශිෂ්ය ව්යාපාරය හුදකලා වෙහෙසක් දැරූවේය. එහි ඵලය වුයේ ශිෂ්ය ව්යාපාරය දැඩි මර්දනය ලක්විමය. ජවිපේ ඉන් බෙරී පලාගියද ශිෂ්ය ව්යාපාරය නොභියව සටන්කළේය. එම සටනින් සිර මැදිරි දහසකට කොටු කළත් සටන අත්නොහැර ආරක්ෂාකළ අද්විතීය මිනිසෙකු නිර්මාණය කළේය. ඔහු සමග උරනුර ගැටුනු මාතලං සිසිත අද නැත.ඔවුන් ඝාතනය වුයේ ඔහු බව සිතාවිය යුතුය. විටෙක ආයුධ සන්නද්ධ කල්ලී ඇස්බැදන් නිවෙස් වටකොට ඔහු සොයා පැමිණියේය. පාරක යෑම පවා ඔහුට කළ නොහැකි විය. පිරිවරා පැමිණි මැරයන් පහර දෙන්නට විය. එහෙත් ඔහු සටන් අත්නොහැරියේය. එම මොහොතේ එසේ නොකළේනම් අද සයිටම් සටනේ දිනීමට කිසිත් ඉතුරු නොවනු ඇත. එම නිසා එවකට සිටි අන්තර් විශ්වවිද්යාලයීය ශිෂ්ය බල මණ්ඩලයේ කැදවුම්කරු සංජීව බණ්ඩාරගේ වගකීම නිවැරදිව ඉටුකළ බව කිව යුතුය. එය ජයග්රනයෙන් පසුව උවද සිහිපත් කළ යුතු කැපකිරීමකි.
No comments:
Post a Comment